لباس های سنتی مردم اصفهان


 درباره لباس های سنتی مردم اصفهان

لباس های سنتی مردم اصفهان::  تا به حال 32 نوع از لباس سنتی مردم اصفهان شناسایی شده‌اند که شامل لباس اصیل اصفهانی، لباس بختیاری اصفهانی و لباس شهرهای بلداجی، ابیانه، ورزنه، جرقویه و گز است.
لباس سنتی مردم اصفهان حدود 300 سال پیش لباس نخی سفید یا شیری رنگی بودهه که دستباف درست می‌شده است. لباس زنان شامل یک پیراهن گلدوزی شده شیری رنگ و یک دامن مخمل کوتاه قرمز رنگ با چین‌های زیاد بوده که با یک دکمه بسته می‌شده است. همراه آن زنان جوان یک شلوار نخی سفید رنگ و زنان مسن شلوار مشکی می‌پوشیدند و چارقد گلدوزی شده شیری رنگی به سر می‌کردند که با سنجاق دور سر بسته می‌شد.

لباس های سنتی مردم اصفهان
لباس مردان هم یک پیراهن سفید با یقه ساده و دکمه دوبل با آستین‌های گشاد و یکک جلیقه کوتاه مشکی به همراه یک شلوار مشکی گشاد و یک کلاه نمدی بوده است. مردان در زمستان یک قبای بلند ساده روی لباس خود می‌پوشیدند که با شال ابریشمی دور کمر بسته می‌شد.
گفتیم یکی دیگر از لباس‌های محلی استان اصفهان لباس محلی مردم ابیانه است. لباسس زنان ابیانه تشکیل شده است از پیراهن، شلیته، روسری، یل، چادرشب، سربند، جوراب، پاپوش یا گیوه. پیراهن زنان ابیانه راسته و گشاد و تا بالای زانو است. سرآستین آن بدون مچ و یقه آن گرد است و در وسط چاکی تا حدود 10 سانتی‌متر پایین‌تر از دور کمر دارد. دورادور چاک پیش‌سینه‌ای متفاوت از پارچه‌ پیراهن دوخته می‌شود. روی این پیش‌سینه و دو طرف چاک با نوار و یراق تزئین می‌شود. پهلوی نوارها پارچه‌های رنگارنگ را به شکل مثلث‌های دولایه درمی‌آورند و آنها را در طول چاک به‌هم می‌دوزند. پایین دامن پیراهن را هم با سوزن‌دوزی تزئین می‌کنند.لباس های سنتی مردم اصفهان
در زمان‌های گذشته جنس پیراهن‌ها از تافته و به رنگ‌های آبی و عنابی بودند، ولیی امروزه با جنس‌ها و رنگ‌های مختلف دوخته می‌شوند.لباس های سنتی مردم اصفهان
شلیته زنان شهر ابیانه گشاد است و تا وسط ساق پا می‌رسد. شلیته در دور کمر لیفه‌ایی بوده و با بند یا کِش جمع می‌شده است. چون شلیته آنها شبیه شلوار است، زنان شلوار بلند به پا نمی‌کنند. این لباس بسیار پرچین است و برای دوختن آن 7 تا 8 متر پارچه نیاز است. جنس شلیته از متقال، کرباس رنگ شده یا پارچه‌های نخی گلدار است که در وسط و پای دامن آن با دو یا چند ردیف نواردوزی یا یراق‌دوزی جلوه‌ای زیباتر می‌یابد.
یل زنان ابیانه نیز کتی راسته است که قد آن تا روی ران‌ها می‌رسد. یل در زیر بغل چاکک دارد و آستین‌های آن تا مچ دست می‌رسد. یقه آن چهارگوش و دورادور آن دو ردیف نواردوزی شده است. در زمان گذشته یل را از پارچه تافته درست می‌کردند، ولی امروزه از انواع پارچه‌ها به‌ویژه ترمه برای دوختن آن استفاده می‌کنند.لباس های سنتی مردم اصفهان
روسری زنان ابیانه پارچه‌ای به اندازه 1/5×1/5 متر است که آن را از تا می‌زنند و به‌صورتت سه‌گوش روی سر قرار می‌دهند. سربند زنان از پارچه کلاغی مشکی است که از قسمت جلوی سر و روی پیشانی تا پشت سر به شکل حلقه‌ای می‌برند و گره می‌زنند. عرقچین نیز کلاه کاسه مانند قرمز رنگی است که زیر روسری بر سر می‌گذارند و کمی از آن دیده می‌شود. جوراب زنان هم از جنس پنبه که خودشان می‌بافند. پاپوش‌ها هم در زمان گرم سال گیوه و در زمستان کفشی به اسم چموش است.
شلوار مردان مشکی رنگ است و دو پاچه گشاد دارد که براساس مجرد یا متأهل بودنن فرد با نخ مشکی تزئیناتی پایین آن دوخته می‌شود. در زمان‌های گذشته شلوار مردان از پارچه‌ای به نام دبیت دوخته می‌شد. قبایی که مردان می‌پوشند یک روپوش پالتو مانند است که از پارچه‌های رنگی دوخته می‌شود و دو طرف آن چاک دارد. جلیقه، شال کمر و گیوه هم دیگر بخش‌های لباس مردان ابیانه هستند.لباس های سنتی مردم اصفهان

همچنین می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر راجع به غذاهای محلی استان اصفهان به لینک داده شده مراجعه فرمایید




موارد مشابه یافت شده

نظرهای کاربر

جدیدترین نوشته ها